No summer ever came back | Nathaniel Hawthorne, 1852

Lauren Bacall by Louise Dahl-Wolfe, 1943                                               Édouard Boubat, Portugal, 1958


“No summer ever came back, and no two summers ever were alike. Times change, and people change; 
and if our hearts do not change as readily, so much the worse for us.”

Nathaniel Hawthorne, The Blithedale Romance, 1852


Robert Doisneau, La pêche à Penestin, 1956

Greta Garbo in “The Single Standard”, 1929


1 σχόλιο:




  1. Είμαι αυτή η ροή της άμμου που γλιστράει
    ανάμεσα στο βότσαλο και στον αμμόλοφο
    η καλοκαιρινή βροχή πέφτει πάνω στη ζωή μου
    πάνω σ’ εμένα η ζωή μου που μου ξεφεύγει με
    καταδιώκει
    και θα σβήσει τη μέρα που άρχισε
    αγαπημένη στιγμή σε βλέπω
    μέσα σ’ αυτό το παραπέτασμα της ομίχλης που χάνεται
    όπου δε θα ‘χω παρά να πατήσω σ’ αυτά τα μακριά
    κινούμενα κατώφλια
    και θα ζήσω
    όσο ν’ ανοιγοκλείσει μια πόρτα ^


    -

    μουσική της αδιαφορίας
    καρδιά χρόνος αέρας φωτιά άμμος
    της σιωπής καθίζηση ερώτων
    κάλυψε τις φωνές τους και μη
    με ξανακούσω πλέον
    να σιωπώ


    -

    Dieppe
    Ακόμα η τελευταία άμπωτις
    Το νεκρό βότσαλο
    Στροφή βάδην μετά
    Προς την φωτισμένη πόλη




    Samuel Beckett / Ποιήματα συνοδευόμενα από σαχλοκουβέντες / μτφ ^Γιώργος Βίλλιος, Ιωάννα Αβραμίδου

    .

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...