Ναυαγός εν στυγερή σκοτία | Τιμολέων Ηλιόπουλος (1856-1932)

Sámal Joensen-Mikines, Figures by the sea, the Faroe Islands, 1939



                                                          Ως ο πλανήτης ναυαγός εν στυγερή σκοτία,

                                                          Οπόταν ίδη λάμπουσαν φωτός ακτίνα μίαν

                                                          Και προς αυτόν να μειδιά μακρόθεν σωτηρία,

                                                          Πετά προς ταύτην μ΄ έμπλεων ελπίδος την καρδίαν,

                                                          Όταν πληροί το στήθος μου ανέκφραστος οδύνη,

                                                          Όταν θρηνών το παρελθόν βλέπω ωχρόν το μέλλον,

                                                          Ενώ δακρύβρεκτος, νωθρά η κεφαλή μου κλίνει,

                                                          Πλησίον της προσέρχομαι χαράν και λήθην θέλων.



                                                           Τιμολέων Ηλιόπουλος (1856-1932)


 Τιμολέων Ηλιόπουλος, 1925


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...