Άλλη πόλη δε θα βρείς | Κ.Π. Καβάφης / Νικόλαος Κάλας




                                                                             Η Πόλις


                                                                             Είπες· «Θα πάγω σ’ άλλη γη, θα πάγω σ’ άλλη θάλασσα.
                                                                             Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.
                                                                             Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή·
                                                                             κ’ είν’ η καρδιά μου — σαν νεκρός — θαμένη.
                                                                             Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μένει.
                                                                             Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω
                                                                             ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,
                                                                             που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα.»

                                                                             Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.
                                                                             Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς
                                                                             τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς·
                                                                             και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.
                                                                             Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού —   μη ελπίζεις—
                                                                             δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.
                                                                             Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
                                                                             στην κώχη τούτη την μικρή, σ’ όλην την γη την χάλασες.


                                                                             Κ.Π. Καβάφης, Ποιήματα 1897-1933




                                                                            Άλλη πόλη δε θα βρείς

                                                                            Οι βάτραχοι διψούν
                                                                            τα κοράκια πεινούν
                                                                            κι η φωνή των γλάρων
                                                                            που ο αγέρας έδιωξε από τη θάλασσα
                                                                            είναι φωνή φόβου –
                                                                            αυτή με συγκινεί.

                                                                            Αλλού η γης πολύ διαφέρει
                                                                            δεν ακούγονται βατράχοι
                                                                            δεν ακούγονται κοράκια
                                                                            το χώμα εφοδιάζεται εκεί με ασφοδέλους
                                                                            τρέμουν όταν τα χτυπά ο άνεμος.

                                                                            Όπου κι αν πάω αναγνωρίζω την κατεύθυνση των δρόμων.


                                                                            Νικόλαος Κάλας, Τετράδιο Α' 1933-36


1 σχόλιο:




  1. ''How can I begin anything new with all of yesterday in me?''

    Leonard Cohen / Beautiful Losers / 1966

    '

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...